De communicatiedans

692 692 MensKracht coaching & counseling

In je relatie met anderen ( partners, familie, collega’s)  is goede communicatie van groot belang. Soms gaat daarin wat mis. Als je een bepaald onderwerp wilt bespreken, lijkt het net of je steeds in herhaling valt; ieder gesprek over dat onderwerp leidt tot de geijkte ruzie, frustraties, weglopen of ijzige stilte…

Herken je dat?

Het lijkt wel alsof je in een soort voorgeprogrammeerde dans terecht komt! Als de één de eerste stap zet, komt vanzelf de ander met zijn/haar stapje, die bij jou weer een bepaalde ( bijna automatische) reactie oproept. Voor je het weet kom je steeds uit in hetzelfde dansje.. Ben je verder gekomen? Heb je nu wél een goed gesprek gevoerd over het onderwerp?

Bij communicatie heb je te maken met dat wat zichtbaar is en dat wat níet zichtbaar is voor de ander. Denk aan een ijsberg: een deel is zichtbaar en zit boven de waterlijn. Je alarm gaat al af als je de ijsberg in de buurt ziet komen! Maar een groot deel van de ijsberg zie je helemaal niet! Toch bepaalt het onderwaterdeel veel van het ‘gedrag’ van de ijsberg.  Die ijsberg kunnen we onderzoeken wanneer we kijken naar de dans waarin we zo makkelijk geraken.

Sta eerst eens stil bij het dansje wat je doet samen. Kijk ernaar alsof je naar een film van jullie samen zit te kijken. Zet de dans in stappen op een groot vel papier. Wat gebeurde er precies? Wie begint het gesprek? Wat is de inhoud van de eerste stap. Wat is de lichaamstaal die je kunt zien, de toon die je kunt horen. Met welke emotie wordt de eerste boodschap gebracht? En hoe reageert de ander vervolgens op de inhoud, de toon, de lading? Welke emotie zie je daar? Vervolgens is de eerste spreker weer aan bod: wat doet deze? Nog harder trekken of duwen? Of het opgeven en een ‘laat maar’ houding aannemen?

Je bent nu bezig geweest de zichtbare top van de ijsberg in beeld te brengen.  Daaronder ligt het onzichtbare deel: Wat zorgde er nu voor dat je op die bepaalde manier reageerde? Welke emoties en gedachten kwamen er bij je op naar aanleiding van wat de ander deed of zei? Ging dat nog werkelijk om de inhoud? Ging dat nog wel om het hier en nu? Of speelde er iets in jouzelf mee wat eigenlijk ‘ouder’ is. Bijvoorbeeld dat de ander voor jouw gevoel in de communicatie niet voldeed aan een bepaalde behoefte, die door jouw geschiedenis juist heel belangrijk voor je is? Denk aan: jouw behoefte om serieus genomen te worden. Als de ander niet reageert op de manier dat jij je serieus genomen voelt, wordt je behoefte dus ( wéér..)  niet vervuld en komen er emoties naar boven als: verdriet, boosheid, frustratie. Vervolgens kunnen er gedachten bijkomen als: zie je wel, ze nemen me nooit serieus! Je reageert dan vanuit dat (vaak oude) gevoel en die gedachte en zo is de inhoud van het gesprek flink naar de achtergrond geraakt.

Net zoals jij onder de waterlijn te maken hebt met behoeften, gedachten en emoties, heeft de ander dat ook. Als je verder wilt komen in het communiceren met die ander, onderzoek dan eens waaróm jullie zo dansen en welke behoeftes van elkaar daar eigenlijk onder liggen. Leer die naar elkaar uit te spreken. Hoe meer zicht je hebt op jullie onderliggende behoefte in relatie tot je communicatiedansje, hoe eerder je die dans kunt stoppen.  Dan kom je weer werkelijk met elkaar in gesprek!